تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشی..

تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی..تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی.. اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی! آه از نفس پاک تو و صبح نشابور از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی.. پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار فیروزه و الماس به آفاق بپاشی! ای باد سبک سار! مرا بگذر و بگذار! هشدار! که آرامش ما را نخراشی.. هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم! اندوه بزرگی ست چه باشی.. چه نباشی.. نوشته شده در جمعه یکم دی ۱۳۹۶ ساعت 10:17 توسط علي |